Informacje o roślinie

Stewia to rodzaj ok. 240 gatunków ziół i krzewów z rodziny astrowatych (Asteraceae), występujących w rejonach subtropikalnych i tropikalnych Ameryki Środkowej i Południowej. Gatunek Stevia rebaudiana, powszechnie znany pod nazwą miodowego liścia lub po prostu stewii, jest uprawiany w wielu miejscach ze względu na bardzo słodkie liście. Jako substancja słodząca i zamiennik cukru, liście stewii mają bardziej intensywny i dłużej utrzymujący się smak, choć niektóre ekstrakty w dużych stężeniach mogą powodować gorzki lub lukrecjowy posmak.

Ekstrakty stewii są do 300 razy słodsze niż cukier. Zainteresowano się nimi, gdy pojawił się popyt na niskowęglowodanowe suplementy diety o niewielkiej zawartości cukru. Badania medyczne wykazały także potencjalne korzyści zastosowania stewii w terapii otyłości i nadciśnienia. Ponieważ stewia wywiera znikomy wpływ na poziom glukozy we krwi, może być atrakcyjnym naturalnym słodzikiem dla osób pozostających na diecie niskowęglowodanowej.

Kontrowersje natury zdrowotnej i politycznej ograniczyły jednak dostępność stewii w wielu krajach. Stany Zjednoczone już na początku lat 90. XX wieku zakazały jej stosowania, o ile nie jest wyraźnie oznaczona jako suplement. Stewia jest powszechnie wykorzystywana jako słodzik w Japonii, obecnie wprowadzono ją także na rynek kanadyjski jako suplement diety.

Rebiana to nazwa handlowa bezkalorycznego słodzika, zawierającego głównie glikozyd diterpenowy o nazwie rebaudiozyd A (Reb-A), pozyskiwany z liści stewii[1]. Truvia to marka handlowa słodzika zawierającego erytryt (erytritol), Rebianę i naturalne substancje smakowe[2], wprowadzonego na rynek przez firmę Cargill i opracowanego we współpracy z The Coca-Cola Company[3,4]. W grudniu 2008 r. Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) dopuściła stosowanie słodzików zawierających Reb-A jako dodatków do żywności.[5] Pure Via to marka słodzika Reb-A opracowana przez PepsiCo i Merisant.[6]

W grudniu 2008r. Amerykański Urząd ds. Żywności i Leków FDA uznał słodkie związki (glikozydy diterpenowe) występujące w liściach stewii jako bezpieczne równocześnie wpisując je na listę GRAS (Ogólnie Uznane Jako Bezpieczne)
jako słodzik ogólnego celu. Do tego czasu stewia była dopuszczona do stosowania w Stanach Zjednoczonych jedynie jako suplement diety. Słodziki oparte na bazie stewii, nie są jeszcze dopuszczone do użytku na terenie Unii Europejskiej. We wrześniu 2009r. Francja zezwoliła na stosowanie rebaudiozydu A jako słodziku, jako rezultat pozytywnej opinii bezpieczeństwa,
wydanej przez Francuską Agencję Bezpieczeństwa Żywności. 14 kwietnia 2010r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności EFSA potwierdził, że stewia jest bezpieczna i może być stosowana przy produkcji żywności i napojów. Maksymalna dawka dziennego pobrania ADI została określona na poziomie 4 mg na kilogram masy ciała na dzień. Wartość ta została określona przez Wspólny Komitet Ekspertów FAO/WHO ds. Dodatków do Żywności
(JECFA). Stewia jest obecnie dopuszczona do stosowania w żywności i napojach w Argentynie, Australii, Brazylii, Chinach, Kolumbii, Francji, Japonii, Korei, Malezji, Meksyku, Nowej Zelandii, Paragwaju, Peru, Rosji, Szwajcarii, Tajwanie, Turcji, Urugwaju, na Ukrainie i w Stanach Zjednoczonych.