Jaki jest skład wyciągu ze stewii?

Cztery główne glikozydy stewiolowe to stewiozyd, rebaudiozyd A, rebaudiozyd C i dulkozyd A. Od dawna wiadomo, że spośród tych czterech głównych glikozydów stewiolowych to rebaudiozyd A jest tym, który posiada najlepsze właściwości organoleptyczne (słodszy, mniej gorzki). W całej roślinie glikozydy stewiolowe akumulują się w tkance w miarę wzrostu, zatem najstarsze liście są słodsze, niż młodsze liście w górnej części rośliny. Ponieważ chloroplasty mają duże znaczenie dla syntezy prekursorów, tkanka bez chlorofilu, czyli korzenie i dolne pędy nie zawierają glikozydów stewiolowych lub zawierają tylko ich śladowe ilości. Po rozpoczęciu kwitnienia stężenie glikozydów stewiolowych w liściach zaczyna się zmniejszać.