Czy to prawda, że Stewia lub stewiozyd mają wpływ na rozród?

Oczywiście, że nie! Wyniki wykazujące obniżenie procentowej ilości urodzeń żywych młodych u szczurów (Planas i Kuc, 1968) po spożyciu wywaru ze stewii zostały odrzucone przez Shiotsu (1996), który przeprowadził bardziej wiarygodne doświadczenia na liczniejszej grupie zwierząt, w miarę możliwości stosując te same metody co Planas i Kuc. Nie wykryto żadnego wpływu na ogólny stan, masę ciała, spożycie wody, przeżywalność przy urodzinach lub wielkość miotu. Nie wykazano żadnego wpływu stewiozydu na płodność lub rozmnażanie myszy, szczurów, ani chomików (patrz badania toksykologiczne).

Wprawdzie Melis (1999) zasugerował możliwe obniżenie płodności u szczurzych samców po spożyciu bardzo silnej dawki wyciągu ze stewii, to jednak Oliveira-Filho i zespół (1989), którzy podali wyciągi o zbliżonej zawartości stewiozydu wywnioskowali, że z pewnością nie ma on żadnego wpływu na płodność samców. Nie jest pewne, czy zaobserwowane skutki wynikały z obecności stewiozydu zawartego w wyciągu. Należy także zauważyć, że stosowane stężenia wyciągu były bardzo wysokie. Na początku doświadczenia było to 5.34 % masy ciała (lub około 5.3 g stewiozydu/kg masy ciała). W przypadku dorosłego człowieka o wadze 65 kg oznaczałoby to spożycie 3.47 kg suszonych liści stewii lub około 34.7 kg świeżych liści dziennie, czyli ponad 50% masy ciała! Należy zakwestionować wartość doświadczenia, w którym przetestowano tylko jedno, bardzo wysokie stężenie. Wyniki osiągnięte przez Melis stoją także w sprzeczności z wynikami wielu innych naukowców, którzy nigdy nie wykazali wpływu na płodność zwierząt, zarówno u osobników męskich, jak i u osobników żeńskich.